14 april 2019; de 35e Nobutec Omloop van de Glazenstad

De wielerklassieker van het Westland
14 april 2019; de 35e editie

All articles loaded
No more articles to load

Inschrijving voor de 2e Open Westlands Kampioenschap voor Basisleden is open. Klik hier.

Voorwoord

Turen over de Maasdijk. Het geluid van naderende politiemotoren, de speaker die de mensen op de hoogte brengt van het koersverloop. En dan  wordt het wachten beloond, wielrenners in vele kleuren beuken tegen de wind en trekken aan het oog voorbij. De finish lonkt, de kussen van de rondemiss wachten op de wielrenner die zijn wiel als eerste over de eindstreep duwt.

Het lijkt nog ver weg,  de 34-ste Omloop van de Glazen Stad op zondag 22 april. Toch hunkeren de wielerfans naar de start van het nieuwe seizoen. De profs hebben net hun Tour Down Under in Australië afgerond. In de bloedhitte, de temperatuur steeg op sommige koersdagen naar ruim boven de 40 graden, legden de profs hun dagelijkse kilometers af. Met succes voor wereldkampioen Peter Sagan, die vorig jaar nog het Westland verblijdde door bij te dragen aan de actie van fietsspecialist Sander van Scheijndel in het kader van Team Westland.

Sagan staat niet op de erelijst van Omloop van de Glazen Stad, een monument op de wielerkalender. Een klassieker die de afgelopen jaren regelmatig van parcours wisselde. Inmiddels heeft de organisatie een vaste plek gevonden in Kwintsheul, waar ook dit jaar de finish is. Maar de beelden die op ieders netvlies staan gegrift zijn toch vooral de renners op de Maasdijk. Als er zware wind was en het peloton in stukken uit elkaar was geslagen. Als de wind en de regen de renners zichtbaar pijn hadden gedaan. Beuken tegen de wind, verlangend naar een warme douche en de hoogste plaats op het podium.

Elk jaar zag ik de wielerkaravaan aan me voorbijtrekken. Als geboren en getogen  ’s-Gravenzander was mijn vaste  plek de Zijdijk. Eerst in mijn eentje, later stond ik met mijn verstandelijk gehandicapte zoon langs de lijn. De wedstrijd ging langs hem heen. Maar hij voelde wel de opwinding van een wielerkoers. Getoeter, motoren, auto’s, sirenes, hij keek zijn ogen uit.

Om in het Westland te winnen, moet je wat in je mars hebben. Dat leert een snelle blik op de erelijst. Sprinter Dylan Groenewegen, die als prof de slotetappe van de Tour in Parijs won. Dylan van Baarle, die inmiddels is overgestapt naar de Sky-formatie. Maar ook Westlandse kleppers. René Koppert, die twee keer de bloemen ophaalde. Maar ook Gino Ammerlaan, Stefan van Dijk en Wilco Zuijderwijk prijken op de imposante erelijst.

Natuurlijk is de wielersport veranderd de afgelopen jaren. Een ding is niet veranderd. De hunkering van de wielerfan naar de Omloop van de Glazen Stad. De koers in je eigen achtertuin. En de ambitie van de renners om hun naam als winnaar te laten bijschrijven op de erelijst van deze Westlandse wielerklassieker.

Een ding is zeker niet veranderd: ik zal ook dit jaar op mijn vertrouwde plek langs de Maasdijk staan. Uitkijkend naar de renners en de hectiek van de koers. En later kunnen zeggen: die jongen die 22 april in de kopgroep reed, klopte drie jaar later Peter Sagan. En ik was erbij die dag in april langs de Maasdijk, waar reputaties sneuvelden en nieuwe helden opstonden.

Henk Lankester
Journalist Algemeen Dagblad

Voorwoord geschreven op verzoek van de organisatie